شهرستان کمیجان حائز رتبه نخست کیفیت هوادر بین شهرستانهای استان مرکزی :
به نظر کارشناسان سنجش کیفیت هوا، میانگین مطلوبترین هوادر طول سال بلحاظ شرایط اقلیمی خاص در رتبه بندی کیفیت بین مناطق مختلف استان مربوط به شهرستان کمیحان میباشد.
دلایل عمده این ویزگی منحصر به فرد:
1- وجود سیستم تهویه مناسب منطقه ای با دارا بودن ورودی و خروجی مناسب هوا، و دقیقا" منطبق با جریان بادهای غالب درطوب سال (جنوب غربی-شمال شرقی) که نمایانگر مکان یابی ا صولی و مهندسی این شهر در هزاران سال قبل بوده است.
2- عدم وجود موانع اقلیمی تهویه از قبیل کوهها در مسیر جریان بادهای غالب سال،بطوریکه رشته کوه وفس در شمال شهرستان واقع میباشد.
3- میانگین و معدل خنکترین شهرستان در طول سال بین شهرستانهای استان،حاکی ازتهویه مطلوب منطقه است.
4- سازگار بارویش انواع اشجار و گیاهان بومی و وحشی و بر خورداری ازتنوع زیستی جانداران و وجود اکو سیستم با رنجیره های زیستی کامل .
5- بدلایل فوق، این شهرستان با صنعتی شدن و استقرار صنایع عظیم نیز دچار آلودگی نخواهد شد.
شرایط اقلیمی شهرستان کمیجان:
شرایط آب و هوا و خاک این شهرستان آنچنان استعداد طبیعی و کشاورزی دارد که درنوع خود بی نظیر و خاک آن به جهت روسوبی بودن ، منحصر به فرد است.
خواستم بگوییم که در خاک آن همه نوع درخت(میوه وغیر مثمر ، بجز مرکبات و نخیلات) و همه محصولات زراعی بعمل می آید ترسیدم که خاکش را سوغات به سایر مناطق اانتقال دهند،چون آبهای زیر زمینی اش را علیرغم کمبود آب شدید در روستاها ی شهرستان وبیداد بیکاری جوانان، انتقال میدهند ولی از آنجا که فاکتورهای دیگر مثل" ارتفا از سطح دریا" و"هوا" قابل انتقال نیست خیالم راحت شد .
وقتی منطقه با کمبود شدید آب دست و پنجه نرم میکند وبیکاری و محرومیت در شهرستان و روستا ه بیداد میکند و آبهای زیر زمینی اش بدون توجه به نیاز کشاورزان روستاهای همجوار، به 100کیلومتری انتقال میابد،نشانگر عمق بی توجهی به استعداد زراعی و باغی و دامداری شهرستان است.
چقدر کوچک هستم!؟
وقتی نگاه کوچک و سطحی به تاریخ دانش بشری میافکنم و تنها قله ها وستارگان و آفرینندگان نقاط عطف در مسیر دانش را میبینم ،به خود میگویم در برابر این اختراعات و کشفیات بزرگ و متحول کننده جهان و خیره کننده بشر ، چقدر کوچکم!
اختراع نیروی برق و الکتریسته توسط توماس آلوا ادیسون ،که کلیه وجود زندگی بشر را بخود وابسته کرده ،بطوریکه اگر ادیسون کلید "نبود برق" را میزد زندگی بشر مختل و غیر قابل تصور میشد.
اگر امواج و انتقال آن کشف نمیشد وتوسط گراهام بل رادیو اختراع نمیشد!اگر میکرب و واکسن توسط رابرت کخ و پاستور کشف نمیشد!اگر نیروی بخار وماشین کشف نمیشد! بهتر بگوییم اگر چرخ کشف نمیشد!و.... باید بگوییم چقدر به دانشمندان مدیونم و چقدر باید تلاش کنم تا مگر ذره ای ناچیز و میکروسکوپی از این همه اختراع و تلاش و از خود گذشتگی دانشمندان را جبران کنم.
تحقیقات و مقالات علمی کارشناسان:
مهندس احمد آزادنیا ، برنامه ریزی،اقتصاد مهندسی،دانشگاه بوعلی همدان
دکترفاطمه آزادنیا ،فیزیک پلاسماه
مهندس احسان آزاد نیا،کارشناش ارشد تاسیسات انرژی ،دانشگاه شهید بهشتی
مهندس علیرضا آزادنیا ، مکانیک، طراحی و تولید ،دانشگاه علم و صنعت
مهندس زهرا آزادنیا ، مکانیک، طراحی و تولید،دانشگاه علم و صنعت
محدوده دو شهر میلاجرد و کمیجان آخرین نقطه در فرایند بلند مدت خشک شدن اقیانوس تتیس:
طی میلیونها سال اقیانوس تتیس به دریا و سپس به دریاچه ای محصور بین کوههای شمال(وفس و قلنجه)،جنوب(ارجناوند)،شرق(زنجیران وروشنایی و سمقاور) وغرب(الوند-همدان) وعمدتا" در شهرستان کمیجان تبدیل میگردد که تشکیل لایه های رسوبی دیواره جنوبی کوههای قلنجه به سمت کمیجان و تپه ماهورهای سمت شمال روستای وفس و مسیلها و آبراهه ها ی فرسایشی دلالت بر این موضوع دارد .از سوی دیگر گود بودن منطقه کمیجان،میلاجرد،آقچه کهریز،نهرپشته،سوران ،محمود آباد،عاصم آباد،خسروبیگ و فامرین حاکی آنست که در جریان زوال این دریاچه آخرین نقطه ایکه این دریاچه آخرین نفسهای حیات خود را میکشید سر انجام با خشک شدن محدوده کمیجان و میلاجرد به پایان میرسد.
از طرفی دانه بندیهای بافت خاک از ارتفاعات بسمت مناطق هموار از درشت به ریز نهایتا بصورت خاک رس ته نشین و سازمان یافته و آخرین آبراهه ها از کمیجان و میلاجرد بصورت خروجی حوزه آبخیز از طریق قره جای به خارج آن جریان میابد.
منطقه ای وسیع به مساحت ده ها کیلومتر مربع با رگه و لایه ای از خاک سفید تر از گچ متشکل آز آهک و کلسیم در جنوب شهر کمیجان و شمال روستای آقچه کهریز نشان از تجمع و انباشته شدن صدفها و استخوانهای آبزیان نابود شده در جریان زوال این اقیانوس دارد.
اینجانب امید وارم که با کمک تیم کارشناسی و متخصصین خبره، پرده از قسمتی اندک از رازها و ویژگیهای منحصر به فرد و توانمندیهای نقطه نقطه این شهرستان برداشته باشم
آداب و رسوم ویژه کمیجان در سیزده بدر :
مقدمه:علاوه بر آداب و رسوم مشترک و عمومی و ملی مانند رفتن به دامن طبیعت،گره زدن سبزی ،انجام عملیات نمایشی واجرای مسابقات ورزشهای سنتی،تاب بازی ،شاهنامه خوانی و داستان سرایی،چند رسم نیز ویژه و خاص در بین مردم کمیجان از گذشته های دور نسل در نسل اجرا میشود که در جای خودقابل توجه و تامل کارشناسان و اندیشمندان عرصه علوم اجتماعی و جامعه شناسی و فرهنگ فلکورلیک میباشد،که مواردی از آنها بصورت گذرا مورد اشاره قرار میگیرد.
-رها کردن حیوانات وحشی به دامن طبیعت:در زمستانهای سردو سخت که تمام سطح زمین ماهها از برف پوشیده می شد آهوان از شدت سرما و گرسنگی به بعضی خانه ها پناه می آوردند و دامداران آهوان را طول زمستان در میان گله و رمه خود در اصطبل نگهداری میکردند و پس از پایان دوره سرما و آب شدن برفها و سر از خاک در آوردن گیاهان طی مراسمی در روز سیزده بدر به دشت و صحرا می آوردند و در دامن طبیعت رها میکردند.
یادم نمی رود در یکی از این زمستانها سال۱۳۴۷یا ۱۳۴۸ در باغ خانه(در منتهی الیه- در ضلع جنوبی کمیجان -خانه مان در داخل باغ است و در حال حاضر نیز همان جاست و همان باغ وجود دارد) که پوشیده از برف واز وسط آن نیز جوی آب عبور میکرد،صبح برای شستن دست و صورتم لب جوی آب رفته بودم، خرگوشی را دیدم که در توده برف فرو رفته و گیر افتاده بود ،خر گوش را از میان انبوه برف در آوردم و در اصطبل میان دامها رها کردم و غروب همانروز از درب خانه برای رفتن به سر قنات برای آوردن آب مورد نیاز شرب خارج میشدم که با باز شدن درب حیاط آهویی بیدرنگ به حیاط خانه وار د شد و آن را نیز به میان دامها بردم ودرصبح روز بعدنیز موقع شستن دست صورت به کنار جوی آب در باغ ر فتم که دیدم آب قنات آنروز قطع بود و در آب باقیمانده در جوب که یخ زده بود در زیر لایه ضخیم یخ تعدادی ماهی و لاک پشتی محبوس شده بودند که با شکستن یخ ،لاکپشت و ماهیها را به خانه آوردم که لاک پشت را به میا ن دامها و ماهیان را با آب در ظرف مخصوص ریختم.
از آهو و خرگوش ولاک پشت وماهیها طول زمستان را مواظبت کردیم و روز سیزده بدر آنها را به دشت و ماهیان را به آب قنات سپردیم.
آهو و خر گوش و لاک پشت را که رها کردیم از آنجا که دست آموز شده بودند چند قدم میرفتند و توقف میکردند وبه ما نگاه میکردند، به هر حال با سختی از جمع ما فاصله گرفتند و دور شدند ،برای ما هم دل کندن از آنها دشوار بود.
-انداختن سنگ ریزه در قنات حسن آباد:یکی از رسومات دیرینه مردم کمیجان در روز 13 بدر انداختن یکعدد سنگ ریزه در آب قنات حسن آبادکه در ناحیه شمالی این شهر قرار دارد میباشد .اینکاردر هر سال توسط مردم در پایان مراسم باستانی 13 بدر قبل از برگشتن به منزل انجام میشود که بر اساس آن مردم بر این باورند که همه مشکلات، سختیها،ناراحتیها،کینه هاو کدورتها را از خود دور کرده و یا آن سنگ ریزه به داخل آب میاندازند تا آب پاک زلال همه بدیها را با خود بشوید و ببرد و به روشنایی و شفافیت تبدیل کند.
-قاچاقان:از رسمهای دیگر مردم شهر کمیجان رفتن به محل دویدن-دویدنگاه-میدان دو-پیست دو سنتی میباشد که به آن در زبان محلی قاچاقانا گیدمک میگویند.این رسم در زمین دایره ای گود بشعاع سی چهل متری مانند پیست دوچرخه سواری که از محیط دایره به سمت مرکز دارای شیب تقریبا 30 درجه میباشد-در منطقه بووس یوله(راه مالرو قدیمی کمیجان- وفس) جنوب غربی اراضی زیر دست قنات حسن اباد که اکنون به منطقه مسکونی تبدیل شده است -قبل از انداختن سنگ به آب صورت میگرفت.و منظور از اجرای آن ایجاد تحرک ،نشاط و طراوت دسته جمعی در طول سال جدید میباشد. اجرای آن نیزبه اینصورت است که مردان و پسران بطور دسته جمعی بیست سی دور یصورت دویدن محیط شیبدار دایره را دور میزنند .
این وبلاگ تصمیم دارد با بنیه کارشناسی و کمک مجموعه ای از کارشناسان خبره و اندیشمندان، توانمندیهای ویژه و منحصر به فرد را با بیان علمی و کارشناسی در حوزه شهرستان کمیجان به تصویر کشیده و منعکس نماید.
در سال 1368 سنگواره هایی(فسیل هایی) را در گروه زمین شناسی دانشگاه بوعلی سینا به کارشناسان که ازاطراف کمیجان و روستای استهری ،آمره،چهرقان و وفس از شهرستان کمیجان یافته بودم که بر روی آن نقش صدف و حشرات وجود داشت نشان دادم ،مطالبی در خصوص بافت زمین شناسی ناحیه شمالی شهرستان کمیجان مشتمل بر عرصه شهر کمیجان و روستاهای:وفس،تکیه،آمره،چهرقان،یوسف کهریزی،قره گل،ولازجرد،فریس اباد ،استهری،ولید آباد ،فتح آباد،فضل آباد،سمقاورمینی بر روسوبی بودن و قدمت حدود 160 میلیون ساله بیان داشتند و بعد از آن گروهی از اساتید و دانشجویان فعالیتهای علمی و تحقیقی بر روی این منطقه سرعت یافت .
از بزرگترها یاد بگیریم!!!
تا سال 1356استانهای:زنجان،قزوین،قم،سمنان،مرکزی و تاسال1389استان الیرز جزء استان تهران محسوب میشد(از سال 1356تا1389تعداد 6استان قدر و قوی از استان تهران منفک وهریک به استان مستقلی تبدیل شده اند).
بطوریکه میدانیم هریک از این استانها ید طولاو تاریخی قوی وشخصیتها و مشاهیر مطرح در زمینه های ادبی،سیاسی،اقتصادی(کشاورزی،صنعت،خدمات) دارندواکنون کلیه مفاخر و تاریخ هرکدام در محدوده جغرافیایی آن استان موجب سر بلندی و سر افرازی استان مربوطه میباشند. منظور از بیان مقدمه فوق اینست که بعصی از روستاها و بخشها در قدیم جزء یکی از شهرستانهای استان بوده که در دهه های گذشته منفک و به بخش و یا شهرستانی تبدیل شده اند،که الان از نام و آوازه تاریخی و مشاهیر و منابع اقتصادی باید خود ان مناطق بهرمند شوند نه دیگر استان یا شهرستان،وهر شهرستان و یا استان باید به داشته های موجود خود ببالد نه سر مایه های دیگران (گیرم پدر تو بود فاضل.... و یا داشتم داشتم حساب نیست ...) ،زادگاه این شخصیتها زمانی جزء فلان بخش ویافلان منطقه بوده که الان جزء شهرستان دیگری بحساب می آید.
کمیجان و ناحیه شمالی شهرستان: عرصه بی نظیر و دست نخورده جهت تحقیقات زمین شناسی ، با وجود انبوه فسیل و سنگواره کلمه عبورتحقیقات و ،تاریخ طبیعی و اکتشاف معادن است
از دیگر قابلیتهای بالقوه و کشف نشده و منحصر به فرد شهرستان ،بر خورداری قسمتی ازآن از استعداد های بی نظیر زمین شناسی و تاریخ طبیعی بلحاظ وجود معادن سنگ آهک و بافت رسوبی اراضی و کوههای ناحیه شمالی شهرستان کمیحان شامل:محدوده شهر کمیحان،وفس و روستاهای: تکیه آمره،چهرقان،قره گل و ولازجرد ،بلاغ رضا،استهری ،یوسف کهریزی، طرلان ،سیجان،سمقاور،فتح آباد،فضل آباد،خمار باغی،کلوان ،قازوق واحمدآباد پزشکی میباشد که حرفهای ناگفته زیادی در عرصه زمین شناسی دارد که کلمه عبور افق ها ودربهای ناگشوده علمی و کارشناسی در این زمینه میتواند باشد.
فسیل و سنگوارههای بسیاری از موجودات و گیاهان در سنگهای آهکی در منطقه ذکر شده شهرستان نمایان است که بدون اغراق میتوان این ناحیه از شهرستان کمیجان را بعنوان پایتخت تاریخ طبیعی کشور تعریف نموده و با سرمایه گذاری در خور شان و اهمیت علمی و کارشناسی کلکسیون و موزه و مجموعه کاملی از سنگواره ها را در کمیحان برای بازدید و استفاده کارشناسان و پژوهشگران کشور و استان تشکیل داد.
ناحیه با اهمیت دیگر شهرستا ن مشتمل بر:شهر تاریخی میلاجرد ،روستاهای فامرین،اقچه کهریز ،امامزاده عباس و اطراف آن از استعداد منحصر به فرد بلحاظ بافت و دانه بندی خاک و پتانسیل تنوع گیاهی و معادن دارای اهمیت شایان توجه است که در مجال آتی بصورت مفصل مورد بررسی علمی و کارشناسی قرار خواهد گرفت.
تصاویر فسیل
356 × 382 - 70کیلو - jpg
hnews.g19.irبزرگ ترین عنکبوت